SÁÁ, spilavítið og spilakassarnir

Fram kom í fréttum Stöðvar 2 í kvöld í viðtali við starfsmann SÁÁ að samtökin eru ekki hrifin af þeirri hugmynd að opna spilavíti hér á landi. Það fyrsta sem mér datt í hug þegar ég hlustaði á viðtalið var þetta:

Ætli SÁÁ fjármagni ennþá starfsemi sína með spilakössum?

JB

Forval VG, stuðningur í 3-5 sæti vel þeginn

Hvet alla flokksmenn VG í Reykjavík að taka þátt í forvalinu á morgun laugardag. Stillum upp sterkum lista fyrir kosningarnar í vor.

Stuðningur í 3-5 sæti vel þeginn. :-)

Jóhann

Ræðan í borgarstjórn

Við síðustu borgarstjórnarkosningar var ég í 8. sæti á lista VG og svo gerðist það í desember s.l. að ég var kallaður sem varamaður inn á borgarstjórnarfund. Hér koma nokkur  brot úr ræðu minni á fundinum, en þessi brot sýna þankagang minn í pólitíkinni:

 

"Forseti  góðir borgarfulltrúar

Það hefur sýnt sig að undanförnu að allmargir í samfélagi okkar eru flinkir við að telja krónur og aura. Og það er gott, enda veitir víst ekki af á þessum síðustu og verstu. Ég geri ekki lítið úr því. En þrátt fyrir mikilvægi þess að hagræða, eða spara eins og maður orðar það í venjulegu heimilisbókhaldi þá stendur engu að síður eftir þessi spurning: Hver eru brýnustu viðfangsefni stjórnmálamanna í borginni á tímum efnahagslegs samdráttar?

Áður en þeirri spurningu er svarað er mikilvægt að hafa í huga hvað gerist þegar þegar kreppir að? Jú einfaldasta svarið við þessari spurningu er það að lífsgæði fjölmargra rýrna, hvort sem í hlut eiga börn eða fullorðnir. Og hvað gerist þegar fólk sér fram á skert lífskjör?

Hvað gerist þegar fólk missir vinnuna?

Þegar unglingarnir okkar fá færri vinnudaga í vinnuskólanum og enga möguleika á að samræma vinnutíma við tómstunda og íþróttastarf  eða samveru með fjöldskyldunni.

Hvað gerist þegar unglingarnir okkar á framhaldsskólastigi fá yfirhöfuð ekki sumarvinnu?

Hvað gerist ef dregið er úr þjónustu frístundaheimila? Svo ég dragi nú aðeins fram örfáar spurningar.

Jú samstöðu og samheldni borgarbúa er stefnt í hættu, aukin hætta er á áhættuhegðun

 

Mikilvægasta verkefni stjórnmálamanna á tímum efnhagslegs samdráttar er að stuðla að félagslegu réttlæti og siðferðilegri ábyrgð.

Fyrir ekki svo mörgum árum bárust okkur oft fréttir af miklum uppþotum í innflytjendahverfum franskra stórborga. Margir voru fljótir að draga þá ályktun að hér hlyti að vera eingöngu um hreint og klárt trúarbragðastríð að ræða þar sem múslimar og kristnir áttust við. En þeir sem hinsvegar rannsökuðu málin komust að annarri niðurstöðu. Rót vandans fólst ekki í árekstri mismunandi menningarheima eða mismunandi trúar- eða lífsskoðunum heldur í því að félagslegu réttlæti var ábótavant. Fólki í þessum hverfum, einkum ungu fólki var talin trú um það að það hefðí sömu réttindi og tækifæri til að blómstra í lífinu og aðrir íbúar á meðan það upplifði allt annað heldur en því var talin trú um.

Á tímum sem þessum skiptir meginmáli að fólk finni lífi sínu tilgang og það skiptir öllu máli að unga fólkið okkar hafi ástæðu til að fara á fætur á morgnanna, því ef það festist í for atvinnuleysis þá er voðinn vís, skammt kann að verða í áhættuhegðun og hver veit hvenær sá sem ekki hefur ástæðu til að vakna að morgni mun fara á fætur þegar birta fer í efnahagsmálum?

Að koma í veg fyrir að sambærilegir hlutir eigi sér stað hér í borg, að koma í veg fyrir það að fólk upplifi sig afskipt og án félagslegs réttlætis er eitt mikilvægasta verkefni borgaryfirvalda.

Og hvernig fer maður að við slíkt? Jú annarsvegar með því að leggja megináherslu á að stuðla að samstöðu borgarbúa en ekki sundrung. Og hinsvegar með því að leggja megináherslu á siðferðilega ábyrgð í pólitískum störfum. Hafa stjórnmálamenn siðferðileg grunnhugtök að leiðarljósi þegar þeir taka ákvarðanir? Hvernig er hægt að breyta siðferðilega rétt þegar allt er á hausnum kann einhver að spyrja. En það er ekki síst á slíkum tímum sem afar brýnt er að dusta rykið af siðferðilegum hugtökum á borð við réttlæti, jafnrétti, samstöðu og samfélagslega ábyrgð. Allt sem við gerum hvort sem okkur líkar betur eða verr hefur áhrif siðferðilega séð.

Við höfum verið að horfa upp ákveðna tilburði í borginni til þess að sundra fólk frekar en að sameina það: „leikskólastjórum boðið í kokteil á meðan aðrir starfsmenn fá ekki jólagjafir var ein fréttinn í vikunni. Og svo var málið afsakað með því að þetta hafi nú bara kostað kr. 200.000. Nú ætla ég ekki að fullyrða að þessi frétt sé rétt, enda trúi ég ekki öllu því sem fjölmiðlar segja en ef hún er rétt þá er aðalmálið ekki sú upphæð sem varið er í veitingarnar heldur sú breytni sem mjög líklega er til þess fallin að stuðla að óeiningu á meðal borgarstarfsmanna, þar sem einn er metinn meira en annar á samdráttartímum.

Það ber ekki á öðru en að borgarstjórnameirihlutanum sé ekkert endilega í mun að þjappa íbúunum saman á þessum tímum. Þjappa íbúunum saman burtséð frá allt og öllu, burtséð frá kyni, kynhneigð, fötlun, uppruna og lífsskoðunum."

Síðar í ræðu minni segi ég svo:

"Í nýjum bæklingi frá Mannréttindaskrifstofu Reykjavíkur er tekið dæmi um mismunun vegna trúarskoðana. Þar segir:

„Foreldrar Bergþóru, sem standa utan trúfélaga, vilja ekki að hún læri kristin fræði eða fari í kirkju á skólatíma. Bergþóru er boðið að sitja á bókasafninu, án þess að fá kennslu, á meðan kristindómsfræðslan stendur yfir. Foreldrarnir vilja hinsvegar að hún sitji við sama borð og hin börnin og njóti fræðslu á meðan."

Grundvallarmisskilnings gætir í þessu dæmi. Almennt eru foreldrar ekki bara ósáttir við að börn þeirra séu látin hanga á bókasafni á meðan trúarathafnir fara fram. Foreldrar eru fyrst og fremst ósáttir við að starfsemi opinberra skóla sé þannig háttað að þeir neyðist til að láta taka börn sín út úr venjulegu skólastarfi, frá samnemendum sínum og félögum.

Það er algjör óþarfi að stuðla markvisst að sundrungu íbúanna, og ekki síst þegar í hlut eiga börn og unglingar."

Stuttu síðar segi ég svo:

"Vinstrihreyfingin grænt framboð leggur til að útsvar verði hækkað til þess að mæta að einhverju leiti þeim efnahagsvanda sem við blasir. Er eitthvað rangt við það að útsvar verði hækkað á meðan við erum að komast yfir mesta vandann? Ef illa er farið með skattfé almennings þá má vissulega færa rök fyrir því að hér sé ekki um góða hugmynd að ræða. En ef umræddri útsvarshækkun verði varið til að styrkja velferðina, félagslega réttlætið og siðferðilegu ábyrgðina sem við höfum gagnvart samborgurum okkar þá er þetta bara hið besta mál.

Skemmst er að minnast fregna sem bárust fyrr á þessu ári þar sem ýmsir þýskir eintaklingar sendu stjórnvöldum þar í landi bón um að frekari skattahækkanir því þeir töldu sig vera aflögufæra og vildu leggja sitt af mörkum til samneyslunnar. Það má eiginlega segja að ég leggi sambærilega bón fyrir borgaryfirvöld af því að mig langar svo að leggja meira af mörkum til samneyslunnar í þágu þeirra sem raunverulega þurfa á því að halda. Þetta er fyrst og fremst siðferðileg skuldbinding."

JB

 

Tökum þátt í forvali VG á laugardag. Gef kost á mér í 3.-5. sæti.

Núna á laugardaginn heldur VG í Reykjavík forval vegna borgarstjórnarkosninga. Fjöldi frambærilegra einstaklinga býður sig fram til starfa í þágu borgarbúa. Sjálfur hef ég ákveðið að gefa kost á mér í 3.-5. sæti. Í nýútkomnum kynningarbæklingi um frambjóðendur er kynning mín svohljóðandi:

"Jóhann Björnsson er fæddur í Keflavík 1966 . Gekk hann ungur til liðs við Alþýðubandalagið eftir að hafa enn yngri gengið til liðs við Samtök herstöðvaandstæðinga. Í pólitík skilgreinir Jóhann sig sem sósíalista af „gamla skólanum" eða „klassískan komma" eins og hann orðar það sjálfur.

Jóhann er kvæntur Margréti Einarsdóttur og eiga þau tvö börn. Jóhann lauk MA prófi í heimspeki við Kaþólskan háskóla í Belgíu. Undanfarin ár hefur hann kennt við Réttarholtsskóla, starfað í Alþjóðahúsi og kennt  siðfræði fyrir starfsstéttir.  Árið 2006 þegar Jóhanni ofbauð græðgisvæðingin bauð hann forystmönnum í fjármálalífinu upp á siðfræðinámskeiðið „Hversu mikið er nóg?" Því miður sáu fjármálamennirnir  ekki ástæðu til þess að þiggja boðið. Nokkru síðar bauð hann upp á siðfræðinámskeið handa forystufólki í verkalýðshreyfingunni sem bar heitið „Siðfræði handa Gunnari Páli". Ekki sáu forystumenn þar á bæ heldur ástæðu til að mæta. Í mörg ár hefur Jóhann kennt á undirbúningsnámskeiðum vegna borgaralegrar fermingar. Í frístundum sínum æfir Jóhann Júdó og dansar argentískan tangó.

Jóhann skipaði 8. sætið á framboðslista VG við síðustu borgarstjórnarkosningar og hefur á kjörtímabilinu verið í barnaverndarnefnd og varamaður í tveimur hverfisráðum og á nú sæti í mannréttindaráði.

Í borgarmálum aðhyllist Jóhann sjónarmið  hæglætishreyfingarinnar sem hefur verið að ryðja sér til rúms víða um heim. Hæglætishreyfingin berst fyrir manneskjulegra samfélagi, gegn mengun, græðgi  og umhverfi sem orsakar streitu. Ánægja á undan hagnaði, manneskjur á undan steinsteypu, hæglæti á undan hraða eru á meðal stefnumiða hæglætishreyfingarinnar.

Jóhann leggur mikla áherslu á að siðfræðin fái vægi þegar pólitískar ákvarðanir eru teknar."

Hvernig kennir maður gagnrýna hugsun?

Þriðjudaginn 2. febrúar mun ég ræða um það hvernig gagnrýnin hugsun er kennd á málstofu sem haldin verður á vegum hópsins Efast á kránni. Málstofan hefst kl. 21.00 og verður haldin á Celtic Cross Hverfisgötu 26.

Allir velkomnir.

JB

Heimspeki heima í stofu

Á föstudagskvöldið var ég með svokallað "heimspeki heima í stofu kvöld "ásamt góðum vinum. En "heimspeki heima í stofu" felst í því að maður mætir og varpar fram ýmsum heimspekilegum hversdagsklípum sem allir geta haft skoðanir á. Svo fer umræðan út um víðan völl og enginn veit hvernig endar. Þegar eitt umræðuefni er tæmt þá varpar maður fram því næsta. Þetta er í anda þess sem Sókrates gerði og felst í því að færa heimspekina til almennings. Á meðal þess sem rætt var á þessu kvöldi var:

* Má maður smakka vínber í matvörubúðum? Ef svo er hversu mörg og þarf maður nauðsynlega að vera í þeim hugleiðingum að kaupa þau?

* Ef maður fær of mikið gefið til baka þegar maður fer út í sjoppu, leiðréttir maður þá afgreiðslufólkið? En ef maður fær of lítið?

Margt fleira var skoðað og einnig var varpað fram ýmsum hugmyndum að góðum heimspekitilraunum sem sumir kalla lífstilraunir og er ætlað að fá okkur til að undrast og sjá heiminn í öðru ljósi.

JB

Hægjum á okkur

 

Það er mér minnistætt þegar fjölmiðlar töluðu um íslandsmet í innkaupum á árunum 2006 og 2007.  23. desember var sérstaklega nefndur í þessu samhengi og allir þóttust vera glaðir. Samfélag okkar einkenndist á þeim tíma og í raun allt fram að bankahruni af óheyrilegri græðgi, hraða, sóun, streitu, tímaskorti og gríðarlegum leiðindum, fyrir utan alla sýndarmennskuna.

Ný þykjast sumir sjá möguleika á breyttu gildismati og því lag að rifja upp hugmyndafræði hreyfingar sem rutt hefur sér til rúms úti í heimi og gengur undir nafninu Hæglætishreyfingin (Slow movement). Hæglætishreyfingin verður til sem andóf gegn hraðadýrkun vesturlanda sem hefur verið ríkjandi á flestum ef ekki öllum sviðum samfélagsins, einkum í borgum.  Einkenni hraðadýrkunarinnar er að við eigum að komast á sem skemmstum tíma á milli staða, við eigum að geta gleypt í okkur matinn á sem skemmstun tíma, við eigum að gerast þrælar klukkunnar (samanber nýinnleidd stimpilklukka hjá reykvískum grunnskólakennurum), börnin okkar eiga að streða við námsefnið í stað þess að hugsa, upplifa og njóta, hávaðinn er talinn smart og grænu svæðin púkó, fyrir utan það að í þessu streitufulla samfélagi kæmi það bara ekki til greina að loka heilu götunum fyrir snjósleðum eða gangandi fólki. Fyrir utan langa vinnudaga og opnunartíma verslana sem eru endalausir.

Er sú lýsing sem hér fór á undan hluti af eftirsóknarverðurm lífsstíl? Nei. Hugmyndafræði Hæglætishreyfingarinnar andæfir slíkum lífsstíl sem því miður hefur í raun verið einkennandi fyrir reykvískt borgarlíf á undanförnum árum og áratugum. Í stað hraða, hávaða- og streitulífsins er spurt um lífsgæði. Auka ákvarðanir stjórnmálamannana lífsgæði, eða stuðla þær að auknum hávaða, hraða og streitu? Er ánægjan á undan hraðanum? Eru manneskjur teknar fram yfir steinsteypu? Er hæglæti tekið fram yfir hraðann? Á þessum nótum spyrja fylgismenn Hæglætishreyfingarinnar. Í ýmsum borgum heims hefur hugmyndafræði Hæglætishreyfingarinnar verið tekin upp. Yfirleitt er miðað við borgir sem ekki hafa fleiri íbúa en 50.000 sem geta flokkast sem „hæglætisborgir", en það er ekkert því til fyrirstöðu að stærri borgir eins og Reykjavík taki mið af þessari hugmyndafræði og notfæri sér á sinn hátt þær góðu hugmyndir sem þar koma fram.

JB

Já já stjórnarformennskan í bankanum leggst bara vel í hann þó hann hafi lítið vit á bankamálum.

Ætli sagan sé að byrja að endurtaka sig með bullið í bönkunum, jú jú hann Friðrik Sóphusson er bara nýráðinn stjórnarformaður Íslandsbanka þrátt fyrir að segja það beint framan í þjóina í fréttum Stöðvar 2 að hann hafi ekkert vit á bankamálum.

Jú þakka þér fyrir djobbið, ég er bara alveg æðislegur trukkabílstjóri þrátt fyrir að vera ekki með meirapróf ;-þ

JB

 

Útvaldir þurfa ekki að greiða fyrir afnot af sumarhúsi borgarinnar

Þorleifur Gunnlaugsson borgarfulltrúi VG vekur athygli á því að útvaldir einstaklingar þurfi ekki að greiða fyrir afnot af sumarhúsi borgarinnar. Þeir ættu svo sem alveg að geta lagt eitthvað af mörkum enda margir þeirra með áttahundruð þúsund til milljón á mánuði.

Fréttina má lesa á Vísi

http://visir.is/article/20100120/FRETTIR01/655436564

Flott hjá Þorleifi að vekja á þessu athygli á tímum þar sem sumir vilja telja almenningi trú um að borgarmálin snúist eingöngu um það hvort flugvöllurinn eiga að vera eða fara.

JB

Þegar tvær konur mætast í alveg eins kjólum og fleiri heimspekilegar hversdagsklípur

Á morgun laugardag verður haldinn örnámskeiðadagur í Réttarholtsskóla kl. 11.00-13.30. Fjöldi námskeiða verður í boði sem ekki eru lengri en 30 mín. þátttaka á hverju námskeiði kostar kr. 300.

Ég mun bjóða upp á námskeiðið: Þegar tvær konur mætast í alveg eins kjólum og fleiri heimspekilegar hversdagsklípur.

Námskeiðið verður haldið kl. 13.00-13.30 og verða þar skoðað ýmislegt í hversdagslífi okkar út frá heimspekilegu sjónarhorni.

Allir velkomnir á meðan húsrúm leyfir. Og svo verður kaffihúsið opið.

JB